سیگموئیدوسکوپی چیست؟

سیگموئیدوسکوپی روشی است که پزشک، داخل روده بزرگ شما را ملاحظه و بررسی می نماید. در این روش از یک لوله قابل انعطاف متصل به یک دوربین نوری استفاده می شود. یک نور از طریق محدوده نوک دستگاه ایجاد و منتقل می شود. دکتر از این نور استفاده می کند تا از طریق یک عدسی چشمی و یا صفحه نمایش ویدیویی به داخل روده شما نگاه کند.

سیگموئیدوسکوپی چیست؟

دکتر شما ممکن است به دلایل مختلف این روش بسیار ایمن و بی خطر را انجام دهد.

  • سیگموئیدوسکوپی بهترین روش برای تشخیص سرطان روده بزرگ است(دومین علت مرگ و میر ناشی ازسرطان در ایالات متحده).
  • این روش همچنین می تواند برای کمک به بررسی مشکلاتی مانند خونریزی ، درد شکم و یا اسهال مورد استفاده قرار گیرد .

سه نتیجه از این روش امکان پذیر است:

  • شما سالم هستند و مطالعات دیگری لازم نیست.(حتی اگر سیگموئیدوسکوپی بهترین و مهمترین تکنیک در ارزیابی سرطان روده بزرگ باشد ، درصد بسیار کمی از افراد با یافته های سیگموئیدوسکوپی طبیعی، می توانند بعدها از نظر ابتلا به سرطان روده بزرگ مثبت تشخیص داده شوند).
  • تشخیص بر اساس بیماری خاص شما بدست آمده است.
  • شما ممکن است نیاز به آزمایش، مشاوره، درمان یا پیگیری های بیشتری داشته باشید.

تعدادی از گروه های پیشرو در پزشکی توصیه می کنند که مردان و زنان بالای ۵۰ سال و بالاتر، از بابت سرطان روده بزرگ و وجود پولیپ های خوش خیم (بی خطر) هر ۳ الی۵ سال، آزمایشات غربالگری را انجام دهند. افراد جوان تر ممکن است این روش را در صورتی که بستگان نزدیک و مبتلا به سرطان کولون داشته باشند،باید انجام دهند.
یک روش غربالگری مشابه به عنوان کولونوسکوپی وجود دارد . تفاوت اصلی در این دو روش این است که در کولونوسکوپی ، لوله به نواحی دورترکولون نیز می رسد.

خطر انجام سیگموئیدوسکوپی چیست؟

خطرات این روش عبارتند از آسیب رسیدن به کولون توسط لوله، خونریزی، درد شکم و عفونت.

آماده شدن برای انجام سیگموئیدوسکوپی

سیگموئیدوسکوپی توسط اکثریت قریب به اتفاق افراد قابل تحمل است. این روش معمولا بدون استفاده از بیهوشی و بی حسی در مطب دکتر انجام می شود.
پزشک شما ممکن است استفاده از یک ملین قوی (پاک کننده روده) را برای شما تو صیه نماید، تا قبل از سیگموئیدوسکوپی روده خود را از محتویات مدفوعی تخلیه و پاک کنید. داروهای متعددی برای پاک سازی روده ها در دسترس هستند، از جمله پلی اتیلن گلیکول ۳۳۵۰، منیزیم سیترات ( Citroma ) و سننا (X-Prep) .
این داروها حالت اسهال را ایجاد می کنند که البته می تواند ناراحت کننده باشد، اما بدون  خالی شدن روده از مدفوع، آزمایش می تواند دچار محدودیت هایی گشته و حتی ممکن است لازم باشد که بعدا تکرار شود. پزشک شما همچنین ممکن است یک رژیم غذایی مخصوص مانند رژیم متشکل از مایعات رقیق، که ۱-۲ روز قبل از سیگموئیدوسکوپی برنامه ریزی شده است، را برایتان تجویز نماید.
بعضی از افراد نیز نیاز به استفاده از انما (وارد ساختن مایع به داخل روده بزرگ از طریق مقعد یا تنقیه) قبل از خواب دارند.
روز بعد، شما ممکن است که داروهای معمولی خود را مصرف کنید.
حدود ۱ ساعت قبل از شروع این آزمایش، شما باید یک انما داشته باشید. رژیم غذایی رقیق و انما کمک می کند تا روده را تمیز شوند و پزشک بتواند به خوبی داخل روده ها را ببیند.

در طول انجام سیگموئیدوسکوپی

دکتر شما را به سمت چپ خودتان و به حالت خوابیده، دراز می کند و سپس زانو هایتان را خم  و کمی به طرف سرتان می کشد.
دکتر در ابتدا، رکتوم شما را با یک انگشت چرب شده با ژل خاصی بررسی خواهد کرد. سپس نوک کابل دستگاه با همان ژل چرب شده و به آرامی به داخل رکتوم وارد می شود.
دکتر به آرامی لوله را از طریق روده انتهایی شما پیش می برد. برای کمک به پزشک، مقدار کمی از هوا و آب را می توان با استفاده از قسمت انتهایی لوله دستگاه در داخل روده قرار داد. اگر پزشک با یک منطقه مشکوک در روده مواجه شود، ممکن است یک قطعه کوچک از بافت را برای تجزیه و تحلیل و آنالیز،برداشت کند. این کار با همان ناحیه نوک انتهایی لوله دستگاه انجام می شود و تحت عنوان بیوپسی شناخته می شود.
دکتر این کار بررسی خود را تا انتها انجام داده و سپس نتیجه را به شما خواهد گفت.

روندپس از انجام سیگموئیدوسکوپی

پس از انجام سیگموئیدوسکوپی، شما ممکن است گرفتگی خفیف شکمی و وجود گاز  در نتیجه ورود هوا به داخل روده ها، را تجربه کنید. بعضی از افراد ممکن است دچار خونریزی رکتوم ناشی از تحریک و ترومای جزئی از وارد ساختن سیگموئیدوسکوپ بشوند.

چه مواقعی بایستی به دنبال مراقبت های پزشکی از بابت عوارض سیگموئیدوسکوپی باشید؟
اگر با موارد زیر مواجه شدید، بایستی به پزشک اطلاع دهید:

  • شکم درد شدید
  • تهوع
  • استفراغ ، یاخونریزی شدید پس از یک سیگموئیدوسکوپی

اگر بعد از یک سیگموئیدوسکوپی احساس درد شدید، تهوع، استفراغ  و یا خونریزی شدید داشته باشید، پزشک ممکن است شما را به بخش اورژانس بیمارستان هدایت نماید.