بی اختیاری دستگاه گوارش چیست،عوامل ایجاد و روش های درمان آن

بی اختیاری چیست بی اختیاری را می توان عدم توانایی کنترل تحریکات روده تعریف نمود که موجب می شود مدفوع از راست روده و یا مقعد بدون اختیار خارج شود. این بیماری می تواند شدت و میزان های مختلفی داشته باشد و شامل دفع کمی مدفوع هنگام بروز باد شکم و یا بی اختیاری کامل […]

بی اختیاری دستگاه گوارش چیست،عوامل ایجاد و روش های درمان آن

بی اختیاری چیست

بی اختیاری را می توان عدم توانایی کنترل تحریکات روده تعریف نمود که موجب می شود مدفوع از راست روده و یا مقعد بدون اختیار خارج شود. این بیماری می تواند شدت و میزان های مختلفی داشته باشد و شامل دفع کمی مدفوع هنگام بروز باد شکم و یا بی اختیاری کامل در دفع مدفوع باشد.

این بیماری نسبتاً شایع است بگونه ای که تنها ۱۸ میلیون نفر در آمریکا مبتلا به آن هستند به علاوه این اختلال بین هر دو جنس گزارش شده است اما میزان شیوع آن در بین زنان بیشتر از مردان است و این احتمالاً به سبب زایمان رخ میدهد.

عواملی که باعث بی‌ اختیاری مدفوع میشوند:

از مهمترین علل ایجاد اختلال بی اختیاری دستگاه گوارش می توانیم به موارد زیر اشاره کنیم:

  • صدمه دیدن عصب : به علت آسیب دیدن عصبهای کنترل کننده دفع مدفوع ایجاد می شود. بیماری های مالتیپل اسکلروزیس(MS)، آلزایمر و دیابت دراز مدت می تواند باعث این آسیب شوند.
  • زایمان
  • ناتوانی فیزیکی : این وضعیت می تواند موجب دشواری فرد در رسیدن به دستشویی و یا در آوردن لباس های خود شود.
  • ابتلا به هموروئید یا بواسیر که می تواند مانع از بسته شدن کامل کانال مقعد شود.
  • یبوست و اسهال
  • وجود تومور در راست روده
  • رکتوسل : در این بیماری راست روده به درون واژن پیشروی می کند.
  • سوء مصرف دراز مدت ملین ها
  • عمل جراحی مقعد و آسیب به بافت های مقعد

درمان بی اختیاری:

درمان بی اختیاری روده یا دستگاه گوارش شامل کاهش شدت این بی اختیاری و به دست آوردن مجدد اختیار دفع می باشد. این اختلال بسته به علت ایجاد آن، توسط راهکار های درمان های بسیاری بهبود می یابد اما اگر همچنان این اختلال پا بر جا باشد نیاز به عمل جراحی خواهد بود. برخی از راهکار های درمان بی اختیاری دستگاه گوارش در دفع مدفوع به این شرح است:

دارو

داروهای مورد استفاده برای درمان اختلال بی اختیاری دستگاه گوارش شامل موارد زیر است:

  • داروهای ضد اسهال (مثل لوپرامید یا ایمودیوم)
  • رفع مشکل یبوست مزمن ( توسط نرم کننده‎هایی مثل شیر منیزی برای کوتاه مدت)
  • داروهای کاهش دهندۀ تحرک روده یا کاهش دهندۀ میزان آب موجود در مدفوع

تغییر رژیم غذایی

در برخی از موارد تغییر رژیم غذایی می تواند در درمان این اختلال روده موثر باشد. این تغییر شامل افزایش مصرف مواد غذایی حاوی فیبر و نوشیدن زیاد آب است که در صورت وجود یبوست آن را درمان نموده و در صورتی که دچار اسهال مزمن باشید با افزایش حجم مدفوع به درمان آن کمک می نماید.

پرورش روده

استفاده از برنامه های پرورش روده به درمان ضعیف بودن عضلات اسفنکتر کمک می نماید. این برنامه شامل این موارد می باشد:

  • تمرینات کگل : این ورزش به تقویت عضلات اسفنکتر کمک می نماید.
  • کاربرد حمام در روز مثل زمان‌هایی پس از صرف غذا

زیست بازخورد

در این روش کاوشگری حساس وارد مقعد شده و هر بار که عضلات اسفنکتر مقعد دور آن منقبض می‎شوند، دستگاه این انقباض را حس می‎کند. در نتیجه می‎تواند به بیمار ایده‎ای در مورد الگوهای فعالیت عضلات آنها بدهد.

جراحی

جراحی به طور معمول زمانی انجام می گیرد که دیگر روش ها پاسخگوی درمان بی اختیاری دستگاه گوارش نباشد. جراحی بسته به عامل ایجاد کننده این اختلال صورت می پذیرد.

  • اسفنکتروپلاستی : نوعی جراحی است که برای ترمیم اسفنکتر صدمه دیده و یا ضعیف شده مورد استفاده قرار میگیرد.
  • تحریک گراسیلوپلاستی : در این روش جراحی قسمتی از عضله کشاله ران بیمار برای ساخت اسفنکتر مصنوعی مورد استفاده قرار می گیرد.
  • استفاده از کاف قابل باد شدن : در این روش از یک کاف قابل باد شدن برای جایگزینی با اسفنکتر مقعدی استفاده می شود.
  • جراحی راست روده دچار پرولاپس
  • هموروئیدکتومی : روش جراحی جهت درمان هموروئید
  • درمان کولوستومی : طی این روش مدفوع از طریق ایجاد یک سوراخ در روده بزرگ و از طریق دیواره شکم تغییر مسیر داده و از یک کیسۀ مخصوص ( که در ورودی لولۀ مزبور قرار می‎گیرد) برای جمع کردن مدفوع استفاده می‎شود.